روایت یک بازگشایی پرالتهاب و هشدارهای جدی واقعیتهای اقتصادی!
بورس تهران پس از یک دوره تعلیق ۸۰ روزه که تحت تاثیر سایه سنگین تنشهای نظامی بود، سرانجام در ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ درهای خود را به روی معاملهگران گشود. این بازگشایی در شرایطی رخ داد که بورس پیش از تعطیلی از رالی صعودی دلار جا مانده بود. این عقبماندگی تاریخی باعث شده بود نسبت قیمت به سود (P/E) بسیاری از نمادهای بنیادی به سطوحدو و سه واحدی سقوط کند. در حالی که بازارهای موازی نظیر طلا و خودرو در وضعیت اشباع قرار داشتند، بورس عملاً به تنها مقصد مستعدی برای نقدینگی سرگردانی تبدیل شد که به دنبال پناهگاهی در برابر تورم بود.
حبیب آرین در گفتوگو با ایسنا، درباره روند بازار سرمایه بعد از بازگشایی گفت: بررسی دقیق جریان نقدینگی در ۱۰ روز نخست بازگشایی، پرده از یک جابجایی استراتژیک برمی دارد. طی هشت روز معاملاتی، بیش از ۳۳ هزار میلیارد تومان پول حقیقی وارد بازار سهام شد. نکته کلیدی در تحلیل این حجم عظیم نقدینگی، تضاد ظاهری میان «ورود پول به سهام» و «خالص خرید کل بازار» است. این شکاف در واقع نشاندهنده خروج گسترده پول از صندوقهای درآمد ثابت و هجوم مستقیم آن به سمت معاملات خرد سهام است. سرمایهگذاران با مشاهده تورم بالا، پناهگاه امنِ درآمد ثابت را رها کرده و با پذیرش ریسکهای دوران جنگ، به سمت داراییهای پرریسکتر کوچ کردهاند. این جابجایی نقدینگی باعث شد شاخص هموزن با رشد ۱۹ درصدی، عملکردی به مراتب بهتر از شاخص کل (با رشد ۱۴ درصد) ثبت کند. تفاوت رشد شاخص هم وزن و شاخص کل را میتوان در بسته بودن نمادها یافت.
آرین ادامه داد: نمودارهای قدرت نسبی خریدار نشاندهنده یک چرخش دراماتیک در روحیه بازار است. قدرت خریداران که در روزهای پایانی سال گذشته در کمترین سطوح خود قرار داشت، پس از بازگشایی به قلههای یک ساله خود دست یافت و نسبت خریدار به فروشنده را به عدد سه رساند. این جهش خیرهکننده بیش از آنکه ناشی از بهبود متغیرهای بنیادی باشد، بازتابدهنده پدیده «فومو» (ترس از جا ماندن) است. معاملهگران با این تصورکه رشد بورس پنجرهای کوتاه و گذراست، در حال خرید هیجانی هستند. این رفتار گلهای باعث شده در بسیاری از روزها، بازار بدون هیچ نماد قرمزی به کار خود پایان دهد؛ وضعیتی که در آن تحلیلِ سودآوری صنایع، جای خود را به شتاب برای تبدیل ریال به سهم داده است.
این تحلیلگر بازارهای مالی عنوان کرد: اگرچه نقدینگی با قدرت در حال درنوردیدن صفهای خرید است، اما واقعیتهای اقتصادی همچنان هشدارهای جدی صادر میکنند. در حالی که ارزش معاملات به شکلی معنادار از خط میانگین متحرک سالانه عبور کرده، بازار عملا نسبت به ریسکهای بزرگی همچون آغاز دوباره جنگ، محاصره بنادر، اختلال در صادرات و خسارتهای زیرساختی فاش نشده، «کور» شده است. تمرکز نقدینگی بر نمادهای کوچکتر (به دلیل تعطیلی ۴۲ نماد مهم بازار) باعث ایجاد نوعی حباب اسمی شده است. در نهایت، اگرچه ورود نقدینگی از صندوقهای درآمد ثابت سوختِ لازم برای این رالی صعودی را تامین کرده، اما پایداری این رشد در بلندمدت نیازمند شفاف شدن گزارشهای مالی و فروکش کردن هیجانات سیاسی است؛ در غیر این صورت، این رشد برقآسا میتواند با اولین اصلاح قیمتی، خریداران هیجانی را در قلههای قیمتی گرفتار کند.
/ایسنا
